H ονειρική εμπειρία του Καμπ Νου! (pics) - RESPORTER.GR
H ονειρική εμπειρία του Καμπ Νου! (pics)

H ονειρική εμπειρία του Καμπ Νου! (pics)

Share This
Από τα παιδικά μου χρόνια ονειρευόμουν ένα ταξίδι σε εκτός έδρας παιχνίδι του Champions League.



Mε το άκουσμα της κλήρωσης στο τέλος του Αυγούστου, όταν όλοι έκαναν προβλέψεις για την τύχη του Ολυμπιακού στον όμιλο, εμείς κάναμε τα σχέδια μας για την πραγματοποίηση αυτού του παιδικού ονείρου.

Η απόφαση μάλλον εύκολη καθώς η πλειοψηφία της παρέας είχε «σταμπάρει» την 18η Οκτωβρίου και την επίσκεψη στο ιστορικό Καμπ Νου απέναντι στην μεγάλη Μπαρτσελόνα. Έτσι λοιπόν κόντρα σε όλες τις προβλέψεις από του ουδέτερους της παρέας, κανονίσαμε από πολύ νωρίς αεροπορικά, εισιτήρια και διαμονή. Ο λόγος των αρνητικών προβλέψεων δεν μπορεί να είναι άλλος , καθώς πρόκειται για μία κλασική ανδρική παρέα, που δεν φημίζεται για την οργάνωση της, αλλά όπως φαίνεται όταν πρόκειται για ποδόσφαιρο όλα λειτουργούν ρολόι.



Οι μέρες περνούσαν και το «όνειρο» έπαιρνε σάρκα και οστά, μέχρι που προέκυψαν οι πολιτικές εξελίξεις στην Καταλονία, οι οποίες έμοιαζαν αρκετές για να ακυρώσουν το ταξίδι. Ευτυχώς οι φήμες σχετικά με την διεξαγωγή της αναμέτρησης κεκλεισμένων των θυρών, έμειναν… απλά φήμες και το ταξίδι μας  στην πανέμορφη Βαρκελώνη ξεκίνησε το πρωί της Τρίτης, με ενδιάμεση στάση την Ρώμη.

Από την πρώτη στιγμή στη πρωτεύουσα της Καταλονίας αντιλαμβανόσουν την ιδιαίτερη αύρα αυτής της πόλης. Όλη η πόλη κινούνταν στους ρυθμούς του δημοψηφίσματος, κάτι που καταλάβαινες και από τις συζητήσεις με τους ανθρώπους της περιοχής. Όλα τα κτίρια στολισμένα με την καταλανική σημαία και τη σημαία του «si», πλην ελαχίστων εξαιρέσεων τα οποία συνοδεύονταν και από την ισπανική. Επιπρόσθετα, στην σύντομη βραδινή μας έξοδο, καταλάβαμε την σημασία της Μπαρτσελόνα στην ζωή τους. Το μότο του συλλόγου «κάτι παραπάνω από ένα club» μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς όλη η πόλη ζει και αναπνέει για αυτήν.

Με αυτά και με αυτά έφτασε η μέρα του αγώνα, με την προσμονή  για την σπουδαία αναμέτρηση να μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Το πρόγραμμα περιελάμβανε πρωινή ξενάγηση στο Καμπ Νού και αγορά αναμνηστικών από την μπουτίκ. Εκεί δεν έλειψαν οι συζητήσεις με τους πωλητές για τον Βαλβέρδε, τον Μέσσι και τον…Σπανούλη! Η εξωτερική εικόνα του Κάμπ Νού κάθε άλλο παρά εντυπωσίαζε, καθώς τα σημάδια του χρόνου ήταν ορατά δια γυμνού οφθαλμού.



Επιτέλους οι ώρες πέρασαν και ήρθε η ώρα του αγώνα. Έξω από το γήπεδο, ο κόσμος σιγά σιγά άρχιζε να μαζεύεται για να μπει στην θύρα που θα φιλοξενούσε τους περίπου 3.500 φίλους του Ολυμπιακού. Στο σημείο αυτό έκαναν την εμφάνιση τους και οι πρώτες σταγόνες βροχής, όπου μέχρι να περάσουμε από τον εξονυχιστικό έλεγχο των ισπανικών αρχών είχαν μετατραπεί σε καταιγίδα.

Η αρχική αρνητική εντύπωση για το Καμπ Νου ενισχύθηκε μετά την βροχή, όταν μετά την μπόρα στον περιβάλλοντα χώρο έσταζαν από παντού νερά από τα πάνω σκαλιά. Μία εικόνα σίγουρα όχι και τόσο τιμητική για το όνομα της Μπαρτσελόνα. Άκρως αντίθετη με την εικόνα που σας περιέγραψα είναι η εικόνα του εσωτερικού του γηπέδου. Πραγματικά επιβλητικό, αντάξιο του μεγέθους τους συλλόγου. Έτσι δικαιολογείται απόλυτα, γιατί ακόμα και για μεγαθήρια του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου το γήπεδο μοιάζει κατηφορικό.

Το παιχνίδι άρχισε και εικόνα ήταν η αναμενόμενη. Ένα συνεχόμενο ανελέητο σφυροκόπημα των «μπλαουγκράνα». Οι ευκαιρίες διαδέχονταν η μία την άλλη, με την μπάλα να μην λέει να μπει. Φτάσαμε στο 17' με το καθιερωμένο ξέσπασμα των Καταλανών για ελευθερία (πάντα στο 17:14 των αγώνων) να συμπίπτει και με το άνοιγμα του σκορ από το αυτογκόλ του Νικολάου. Η πίεση της Μπάρτσα συνεχίστηκε και σ΄αυτό το σημείο έκανε την εμφάνιση της, στο πίσω μέρος του μυαλού  η ελπίδα του άτυπου νόμου του ποδοσφαίρου που θέλει να τιμωρεί αυτόν που χάνει τις ευκαιρίες.
Μάταια όμως, ακόμα και μετά την ανόητη αποβολή του Πικέ η ανωτερότητα της ομάδας του Βαλβέρδε ήταν κάτι παραπάνω από εμφανής. Το παιχνίδι τελείωσε μέσα σε ένα τρίλεπτο από το φάουλ του ΤΕΡΑΣΤΙΟΥ Μέσσι και το διαγώνιο σουτ του Ντιν.

Αν και μετρούσαμε ήδη 3 ώρες κάτω από την καταρρακτώδη  βροχή και με το σκορ ήδη στο 3-0 , το τραγούδι στην «ερυθρόλευκη» κερκίδα δεν σταμάτησε λεπτό. Όλοι θέλαμε να πανηγυρίσουμε έστω και ένα γκολ σε ένα θρυλικό «Ναό» του ποδοσφαίρου και η ομάδα δεν μας χάλασε το χατίρι μειώνοντας σε 3-1. Αν και κόντρα στο DNA Ολυμπιακού το 3-1 άφησε τους πάντες ευχαριστημένους, καθώς σε αυτό το γήπεδο έχουν διασυρθεί κατά καιρούς μεγαθήρια όπως η Μπάγερν, η Ρεάλ και η Άρσεναλ, με τελευταίο "θύμα" την Παρί Σεν Ζερμέν των εκατοντάδων εκατομμυρίων και το περσινό 6-1.

Τέλος κατά το ταξίδι της επιστροφής, παρά την κούραση, όλοι νιώθαμε γεμάτοι από την μαγευτική ομορφιά της πόλης και φυσικά από την ποδοσφαιρική παράσταση της κατά γενική ομολογία καλύτερης ομάδας του πλανήτη. Δεν χωρά συζήτηση, ότι πρόκειται για μία εμπειρία ζωής που θα την αφηγείσαι στα εγγόνια σου και που ελπίζω να επαναληφθεί στο μέλλον σε κάποιο άλλο γήπεδο της Ευρώπης.



Υ.Γ 1: Δύο στιγμές έχουν μείνει ανεξίτηλες στην μνήμη μου. Πρώτη η αποθέωση του αγαπημένου Βαλβέρδε, που ήταν απλά προθέρμανση για αυτό που θα ακολουθήσει στο Καραισκάκη και δεύτερη η καθολική αναγνώριση του Αντρές Ινιέστα.

Υ.Γ 2: Mεγάλη υπόθεση για τον Ολυμπιακό να διαθέτει ένα σύγχρονο γήπεδο  πραγματικό στολίδι, που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει ακόμα και από το Καμπ Νου.

Υ.Γ 3: Μαγική πόλη, σου δίνει την αίσθηση ότι δεν κοιμάται ποτέ και ότι όλα επιτρέπονται ( χωρίς βέβαια αυτό να είναι απαραίτητα καλό).

Επιμέλεια: Νίκος Τσούκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου