Ένας τόσο διαφορετικός , μα τόσο ίδιος τελικός ! - RESPORTER.GR

Breaking

20/5/16

Ένας τόσο διαφορετικός , μα τόσο ίδιος τελικός !

Ένας τελικός που δεν έμοιαζε με τους προηγούμενους. Ένας τελικός όπου πανηγύρισαν οι άδειες θέσεις στο γήπεδο τη στιγμή της απονομής της κούπας. Ένας Ολυμπιακός που δεν έδωσε το 100% των δυνατοτήτων του και μια ΑΕΚ που δεν το πίστευε αλλά είχε πεισμώσει. Η καθιερωμένη, πατροπαράδοτη ένταση στο γήπεδο πριν το παιχνίδι και οι δηλώσεις- καταγγελίες μετά.  Ένα σκηνικό γνώριμο για τα ελληνικά δεδομένα.


Ας τα πάρουμε, όμως, ένα ένα. Η ΑΕΚ προερχόταν από σερί παιχνίδια, κάθε μέρα άλλαζε και η απόφαση για το πότε θα διεξαχθεί το παιχνίδι και όλη τη θεωρούσαν «αδύναμη» να κοντραριστεί με τον Ολυμπιακό σε ένα ακόμη ντέρμπι.

Η προϊστορία τους στους τελικούς του Κυπέλλου έδειχνε ότι και οι δύο ομάδες τα είχαν καταφέρει και μετρούσαν από 3 νίκες έκαστη, όμως, ο χθεσινός τελικός είχε δεχθεί προβολή και δημοσιοποίηση τέτοιου βαθμού που δεν επέτρεπε σε κανένα να μην δώσει την πρέπουσα και έτει παραπάνω σημασία.
Ο Ολυμπιακός προερχόταν από αγωνιστική απραξία περίπου ενός μηνός, είχε ήδη κάνει τη φιέστα για το πρωτάθλημα και περίμενε το Κύπελλο, το οποίο όλο και απομακρυνόταν χρονικά από τους ερυθρολεύκους. Για κάποιους το διάστημα αυτό ήταν ευκαιρία για να υπάρξει σωστότερη προετοιμασία. Από την άλλη, η ΑΕΚ προσπαθούσε να τα «κοντρολάρει» όλα. Play-offs και κύπελλο όλα μέσα σε λιγότερο από μήνα.

Το παιχνίδι αγωνιστικά δεν είχε και πάρα πολλές ευκαιρίες, ο Ολυμπιακός έδειξε να έχει μπει «ζεστά» στο γήπεδο, όμως, δεν ήταν αρκετό για να σταματήσει την Ένωση.
Ο τελικός δεν είχε δράση κατά τη διάρκειά του, τουλάχιστον μεγάλη ή αντίστοιχη του 2009 που ήταν μια διαδικασία ψυχοφθόρα, αλλά τόσο ανατριχιαστική ταυτόχρονα. Ας μην ανατρέχουμε, όμως, στο παρελθόν. Ας επιστρέψουμε στον αγώνα. Ή ακόμη καλύτερα, στο ημίωρο πριν την έναρξή του.
Πολιτεία και ΕΠΟ είχαν συμφωνήσει από κοινού –μετά από αιώνιες διαπραγματεύσεις- να μην υπάρξουν φίλαθλοι. Ο κεκλεισμένων των θυρών τελικός ήταν η μόνη απόαση που ε΄χιε παρθεί από την πρώτη στιγμή έπειτα από τους επεισοδιακούς ημιτελικούς και τηρήθηκε. Όμως, ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι ακόμη και οι 30 προσκεκλημένοι από κάθε ομάδα, κάθε άλλο παρά ήρεμοι θα ήταν στο παιχνίδι.

Τα μικροεπεισόδια και οι εντάσεις υπήρχαν από τη στιγμή που έφθασαν οι ομάδες στο γήπεδο, με τους φιλάθλους που είχαν συγκεντρωθεί εκεί τριγύρω να έρχονται σε αψιμαχίες. Ωστόσο, το highlight του pre game ήταν οι εντάσεις μεταξύ των παραγόντων των δύο αντιπάλων, ακόμη και μεταξύ μελών και προσκεκλημένων της πολιτείας που είχαν βρεθεί εκεί για να παρακολουθήσουν το παιχνίδι.

Καμία, λοιπόν, διαφορά. Ένας τελικός τέτοιου βεληνεκούς φυσικό είναι να προκαλεί εντάσεις. Τα μεγάλης κλίμακας επεισόδια από οπαδούς μπορεί να αποφεύχθηκαν –καθώς μιλάμε για την Ελλάδα και δεν υπήρχε περίπτωση δύο αντίπαλοι να παρακολουθήσουν ήσυχα μια γιορτή του ποδοσφαίρου- όμως δεν εξαλείφθηκαν ούτε τα μικροεπεισόδια μεταξύ των ίδιων των ομάδων.
Πέρα, όμως, από τέτοιες στιγμές που δε γίνεται να μην υπάρξουν, το θέαμα ήταν κάτι παραπάνω από θλιβερό. Ένα ΟΑΚΑ άδειο. Ένα οποιοδήποτε γήπεδο άδειο. Μια τέτοια εικόνα μόνο περήφανους δεν κάνει ούτε τους φιλάθλους της Κυπελλούχου ΑΕΚ, ούτε του Ολυμπιακού, ούτε οποιασδήποτε ομάδας . Πώς μπορείς να χαρείς την απονομή του τροπαίου όταν δεν έχεις τον κόσμο, που αγαπά αυτό το άθλημα να χειροκροτεί;



Αλλά κάπως πρέπει να βάλουμε μυαλό. Πρέπει να προχωρήσουμε. Η ελληνική πραγματικότητα πρέπει να αφυπνιστεί από εικόνες  σαν αυτή του φετινού τελικού που οι παίκτες πανηγύριζαν  και τους ανταπέδιδαν τη χαρά οι άδειες εξέδρες. 

Για να μην ξεχνιόμαστε, όμως, εικόνες σαν αυτή μας κάνουν να νιώθουμε περισσότερο "άνθρωποι". Όσα μπράβο να πει κανείς είναι λίγα για το δυνατό μήνυμα που περνά αυτή η φωτογραφία.


Επιμέλεια: Φαίη Λέντα


-->