Breaking News

14 Μαρτίου 1989: Όταν η Ρεάλ ξεσήκωσε το ΣΕΦ

14 Μαρτίου 1989 πώς γίνεται να ξεχάσει κανείς εκείνη την ημέρα όταν η Ρεάλ -για δεύτερη φορά στην ιστορία της- στέφεται Κυπελλούχος Ευρώπης κόντρα στη Καζέρτα σε έναν τελικό που συγκλόνισε και... δίχασε ακόμη και την Ελλάδα. Με σκορ 117-113 η ισπανική ομάδα σήκωσε το τρόπαιο μέσα στο ΣΕΦ που ήταν μοιρασμένο σε επευφημίες και αντιδράσεις για τη διαιτησία. Μάλλον γνώριμο φαινόμενο για τους Έλληνες.

Το χρονικό




Η Ρεάλ είχε καταφέρει να αποκλείσει όλους τους αντιπάλους της και προπορευόταν στο παιχνίδι αυτό ως το απόλυτο φαβορί –τίτλος που απ’ότι φαίνεται της είχε προκαλέσει μεγάλο άγχος και βάραινε τη φανέλα.  Από την άλλη, αργά αλλά σταθερά η Καζέρτα προχωρούσε στις φάσεις και μέχρι να το καταλάβουμε έφθασε να είναι η αντίπαλος της Βασίλισσας διεκδικώντας, μάλιστα, τον τίτλο.  Η ιταλική ομάδα γνώριζε πολύ καλά πως κανείς δεν το πίστευε και ο χαρακτηρισμός της ως «αουτσάιντερ» μάλλον καλό της έκανε, αφού στον τελικό πήγε με περισσότερη άνεση και με στόχο να ρισκάρει, είτε θα έκανε τη μεγάλη ανατροπή και θα έμπαινε στο μάτι όλων εκείνων που την είχαν αμφισβητήσει, είτε θα έχανε αλλά με ψηλά το κεφάλι.

Έτσι, λοιπόν, και έγινε.

Η Ρεάλ μόνο άνετη δεν ήταν καθ’όλη τη διάρκεια του αγώνα και αυτό φάνηκε από το τελικό σκορ που γράφτηκε στον πίνακα των σκορ με 82-82. Η κανονική περιόδος είχε λήξει και νικητής... κανείς. Και εδώ είναι που λένε όλοι πως μπορούν να γίνουν θαύματα.
Τα πράγματα άλλαξαν, όμως,  στην πεντάλεπτη παράταση καθώς επιθέσεις, κερδισμένα φάουλ, αδικημένες –σύμφωνα με τους Ιταλούς- αποφάσεις των διαιτητών συνέβαλαν στην επιβεβαίωση του τίτλου της ως φαβορί και την οδήγησαν στο δεύτερο ευρωπαϊκό Κύπελλο.

Το ΣΕΦ μοιράστηκε στα δυο. Άλλοι φίλαθλοι πανηγύριζαν με τη νίκη της Βασίλισσας  και άλλοι τους γιούχαραν θεωρώντας πως με την εύνοια της διαιτησίας κέρδισαν τη Καζέρτα. Εντάξει αυτό δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση πια στην Ελλάδα, ωστόσο, ο διαιτητής του αγώνα Κώστας Ρήγας σε μετέπειτα συνέντευξή του τόνισε πως οι όποιες διαμαρτυρίες των τυπικά φιλοξενούμενων ήταν αβάσιμες.

Οι πρωταγωνιστές

Κατά γενική ομολογία ήταν ένας από τους πιο συγκλονιστικούς τελικούς με δυνατές συγκινήσεις και ανατροπές. Τελικός από εκείνους που σου προκαλούν καρδιοχτύπι και ακόμη και αν προσπαθείς να μείνεις αμέτοχος ως απλός φίλαθλος, αναγκάζεσαι από την ταχύτητα και την ένταση του αγώνα να πάρεις θέση είτε της μιας είτες της άλλης ομάδας.
Η Ρεάλ διέθετε το οπλοπολυβόλο Ντράζεν Πέτροβιτς που με 65 πόντους καθοδηγούσε τον ισπανικό σύλλογο, ενώ, η Καζέρτα απολάμβανε τις «υπηρεσίες» του Βραζιλιάνου –γνωστού τους Έλληνες  για την συμμετοχή του σε Παναθηναϊκό-  Όσκαρ Σμιντ που συμπλήρωσε 44 πόντους.



Ο τελικός εκείνος διέθετε μιαν αίγλη, έναν διαφορετικό αέρα και αυτό φάνηκε στα πρωτοσέλιδα των ελληνικών εφημερίδων την επομένη του αγώνα που το χαρακτήριζαν ως «χορταστικό», «απολαυστικό», «ιστορικό» και φυσικά έμεινε γνωστό ως η απόλυτη «μονομαχία Πέτροβιτς- Σμιντ».

Και μετά...

Τα χρόνια πέρασαν, το Κύπελλο Κυπελλούχων πέρασε διάφορα στάδια μέχρι να διακοπεί οριστικά το 2002, η Ρεάλ εξακολουθεί να είναι ένα μεγάλο όνομα στο ευρωπαϊκό μπάσκετ ενώ η Καζέρτα διατηρεί τη θέση της στην πρώτη κατηγορία του ιταλικού πρωταθλήματος.



Η  Βασίλισσα μετρά από τότε 30 Πρωταθλήματα Ισπανίας, ενώ , στη διοργάνωση της Euroleague κηνυγούσε τίτλο από το 1995. Η αναζήτηση του πολύτιμου τρόπαιου σταμάτησε όταν  πέρυσι το Μάϊο νίκησε τον Ολυμπιακό και στέφθηκε ξανά μετά από χρόνια Πρωταθλήτρια Ευρώπης, ζώντας, για ακόμη μια φορά μεγάλες στιγμές.

Επιμέλεια: Φαίη Λέντα