Breaking News

Το ντέρμπι των τυφλών

Τα πολύ αργά αλλά σταθερά βήματα ανόδου της ΑΕΚ, ο νεκροζώντανος Παναθηναϊκός και το χειρότερο ντέρμπι της Ευρώπης.

.
Το τέλος του αγώνα το βράδυ της Κυριακής στο ΟΑΚΑ δεν μας έκανε σοφότερους. Στο Μαρούσι δύο τυφλοί χαρίζανε ο ένας το παιχνίδι στον άλλο την ώρα που στο Φάληρο ο μονόφθαλμος Ολυμπιακός κατακτούσε ακόμα ένα "κρύο" πρωτάθλημα μπροστά σε ένα κοινό που αποτελείται όλο και συχνότερα πια από κόκκινα καρεκλάκια. Το ματς που παρακολουθήσαμε χτες ήταν ίσως το χειρότερο ντέρμπι που έχει παιχτεί φέτος στην Ευρώπη. Δύσκολο δύο ομάδες με τόσο μεγάλη βάση φιλάθλων και τέτοια ιστορία να συναντηθούν και να παρουσιάσουν χειρότερο θέαμα από το χτεσινό.


Η ΑΕΚ του Γκουστάβο Πογετ παρουσιάστηκε όπως την έχουμε συνηθίσει επί των ημερών του Ουρουγουανού με την συντηρητική τακτική και την προσεκτική αναζήτηση του γκολ με το μυαλό πρώτα στην άμυνα. Πρόσθεσε ένα ακόμα  αργό και σταθερό βήμα προόδου και δείχνει πως σιγά σιγά ολοκληρώνει την πολυσυζητημένη "επιστροφή της.
Ο Πογέτ δεν κατάφερε να μασκαρέψει ικανοποιητικά τις αρκετές απουσίες που του στοίχισαν σε δημιουργία αλλά και σε βάθος πάγκου και σε ανάσες που πρέπει κάποια στιγμή να πάρουν οι καθοριστικότατοι φέτος αλλά "σκασμένοι" εχθές Σιμόες-Γιόχανσον.

Ο Παναθηναϊκός πάντως δεν φάνηκε ικανός να πάρει αυτό που του προσφερόταν. Η ομάδα του Στραματσόνι στο πρώτο ημίχρονο έδειχνε να πατάει καλύτερα και με τον πολύ δραστήριο αλλά και επιπόλαιο Βλαχοδήμο ταλαιπώρησε την αχίλλειο πτέρνα των Κιτρινόμαυρων που δεν είναι άλλη από το κεντρικό αμυντικό τους δίδυμο. Ο Άρθο στην προπόνηση κάνει σκοινάκι και πέφτει κάτω μόνος του.
Οι Πράσινοι βρήκαν χώρους αλλά δεν κατάφεραν να εκμεταλλευτούν τις όποιες ευκαιρίες δημιούργησαν στο καλό τους διάστημα και έδωσαν την ευκαιρία στον Πογέτ να διορθώσει τα πράγματα περνώντας στο ματς τους Τζιμπούρ-Αραβίδη. Η είσοδος τους, χωρίς να ανεβάσει κατακόρυφα την απόδοση της ομάδας, του έδωσε την κατοχή και μέτρα στο γήπεδο. Η ΑΕΚ ευτύχησε να σκοράρει με τον άνθρωπο των ντέρμπι Ρόναλντ Βάργκας να εκτελεί ένα πανέμορφο φάουλ και κάπου εκεί ένα από τα χειρότερα ποιοτικά ντέρμπι των τελευταίων ετών τελείωσε.

Η είσοδος του Μαμούτε στην προσπάθεια του Παναθηναϊκού να γυρίσει ένα ντέρμπι(αλήθεια τώρα αυτός ο παίκτης έχει ρήτρα 4 εκατομμύρια;) δεν κατάφερε να προκαλέσει παρά μερικά πικρά χαμόγελα στους φίλους του Τριφυλλιού και σίγουρα δεν συνέβαλε στην αγωνιστική βελτίωση της ομάδας.

Ο Παναθηναϊκός του Αντρέα Στραματσόνι που δείχνει ακόμα να ψάχνεται δεν έχει δώσει δείγματα συμπαγούς ομάδας στο παρελθόν και δεν ήταν δυνατόν να τα δείξει ξαφνικά σε ένα ντέρμπι. Με τον Παναθηναϊκό να αδυνατεί να αντιδράσει ο ρέφερι σφύριξε την λήξη ενός ματς που πάρα πολύ γρήγορα θα ξεχαστεί και θα το θυμόμαστε μόνο ως ένα από τα τρία συνεχόμενα ντέρμπι στα οποία ο Ρόναλντ Βάργκας σκοράρει και η ΑΕΚ κερδίζει με 1-0.

Ο Δικέφαλος ξεφεύγει πια 7 βαθμούς από τον Παναθηναϊκό και "κλειδώνει" την δεύτερη θέση στα πλέι οφ για να συγκεντρωθεί στα δύο ματς με τον Ατρόμητο που μπορούν να τον φέρουν μία ανάσα από το Κύπελλο Ελλάδος στην πρώτη κιόλας χρονιά της επιστροφής του στην Σούπερλιγκ.
Εξακολουθεί την ανοδική πορεία του και δείχνει ικανός του χρόνου με λίγες ποιοτικές αλλαγές (σίγουρα ένα κανονικό κεντρικό αμυντικό) να διεκδικήσει το πρωτάθλημα με σοβαρές πιθανότητες απέναντι στον Ολυμπιακό.

Ο Παναθηναϊκός από την άλλη συνεχίζει να ψάχνεται αγωνιστικά, διοικητικά, και γενικότερα και όσο θα συνεχίζει να ψάχνεται θα συνεχίζει και να βουλιάζει στην απαξίωση. Δεν ξέρω αν είναι σε όλους κατανοητό αλλά οι Πράσινοι δεν έχουν κερδίσει ΚΑΝΕΝΑ ντέρμπι ακόμα φέτος. Απουσίασαν από την Ευρώπη αποκλεισμένοι από κάποια Γκαμπάλα, έμειναν έξω στο Κύπελλο από τον Ατρόμητο και στο πρωτάθλημα έχουν ξεχάσει πότε ήταν η τελευταία φορά που κέρδισαν τον Πανιώνιο. Οι Πράσινοι περιφέρονται σαν ζωντανοί-νεκροί στο πρωτάθλημα χωρίς στόχους, χωρίς απαιτήσεις, ζωντανεύοντας μόνο λίγες στιγμές για να κατηγορήσουν το ποδοσφαιρικό κατεστημένο και να δηλώσουν την πίστη του ότι θα βγουν νικητές σε ένα "σκιώδη" πόλεμο. Η ομάδα είναι σε μόνιμη, πότε πιο γρήγορη και πότε πιο αργή, πτώση καταδικασμένη σε έναν αργό θάνατο που προκαλείται από την έλλειψη χρημάτων αλλά όχι μόνο από αυτήν.

Η ομάδα μικραίνει κυρίως από το γεγονός ότι οι αποτυχίες της αντιμετωπίζονται περίπου ως φυσιολογικές. Ο Παναθηναϊκός χάνει σε μία χρονιά όλους τους στόχους του και από όλους τους αντιπάλους και δεν κουνιέται φύλλο. Η ήττα γίνεται σιγά σιγά συνήθεια. Η αποτυχία γίνεται δεύτερη φύση. Όταν δεν έχεις απαιτήσεις από μία ομάδα την καταδικάζεις εξαρχής στην αποτυχία. Στο εσωτερικό του Παναθηναϊκού φαίνεται να επικρατεί αυτή η άρρωστη νοοτροπία του βολέματος. Αυτή η καταραμένη μετριοπάθεια την οποία παλεύουν μιθριδατικά να επιβάλουν σαν καθεστώς. Το όραμα της πολυμετοχικότητας ξεφούσκωσε γρήγορα και εκείνο της "Συμμαχίας" αφήνει σιγά σιγά την τελευταία του πνοή. Κι αν ο βασιλιάς είναι πια και πέραν πάσης αμφιβολίας νεκρός, μένει να δούμε ποιός θα είναι ο επόμενος για να ξαναφωνάξουμε "ζήτω".

Ο Τσάκας και ο πρίγκηπας που θα ερχόταν με το άσπρο άλογο που θα σέρνει πίσω του τον Ροναλντίνιο και τον Ιμπραίμοβιτς δεν ήρθαν ποτέ. Το έργο της ανεύρεσης ανθρώπου με το όραμα που θα εμπνεύσει και τα χρήματα να το υλοποιήσει μοιάζει δυσκολότερο από ποτέ και οι φίλοι του Τριφυλλιού μένουν με την προσμονή να ξαναδούν στο γήπεδο την χαίτη του Λέτο να ανεμίζει για να μεταφερθούν συνειρμικά στην εποχή που όταν ο Παναθηναϊκός έχανε όλα τα ντέρμπι οι παίκτες του δεν είχαν το θράσος να κάνουν ύστερα δηλώσεις περί ατυχίας δημιουργίας ευκαιριών και καλής εικόνας. Την εποχή που ο Παναθηναϊκός σαν οργανισμός είχε ακόμα απαιτήσεις από τον εαυτό του.

Δεν υπάρχουν σχόλια