Η Βαλκανική μας μοναξιά - RESPORTER.GR

Breaking

26/2/16

Η Βαλκανική μας μοναξιά

Η αγωνιστική πτώση του Ολυμπιακού, η "βατή" Άντερλεχτ και η νοοτροπία των ελληνικών ομάδων στην Ευρώπη που μας καθιστά ποδοσφαιρικά "κατώτερους" από Βέλγους, Ελβετούς, και λοιπούς "φτωχούς" Ευρωπαίους συγγενείς.

.
Σαν να "ξεφούσκωσε" ο Ολυμιακός στο δεύτερο μισό της σεζόν. Οι ερυθρόλευκοι μετά από ένα λαμπερό τετράμηνο, με 17 στα 17 κερδισμένα παιχνίδια στο πρωτάθλημα, ένα μεγάλο διπλό μέσα στο Λονδίνο απέναντι στην Άρσεναλ κι έναν αποκλεισμό στην ισοβαθμία από τους 16 του Champion League φαίνονταν να βαδίζουν στο σωστό δρόμο.

Ο στόχος του αήττητου πρωταθλήματος και η πολύ εφικτή ευρωπαϊκή διάκριση μέσω του Europa League κρατούσαν το ενδιαφέρον ζωντανό και καθιστούσαν επιτακτική την ενίσχυση στο μεταγραφικό παζάρι.

Τον Γενάρη αποχωρούν παίκτες που κρίνονται ανεπαρκείς (Ερνάνι, Γιαννιώτας, Φινμπόγκασον) και δεν αποκτάται κανείς. Κανένας. Ο Ολυμπιακός ενώ έχει χτυπητές ανάγκες στις θέσεις του δεξιού εξτρεμ, του σέντερ μπακ και του δεύτερου επιθετικού δεν αποκτάει κανέναν ποδοσφαιριστή.

Δημιουργείται έτσι η ανάγκη να "ανοίξει" το ρόστερ ενόψει και των δύο ευρωπαϊκών παιχνιδιών για το Europa League εκεί που η κλήρωση απέναντι στην Άντερλεχτ έχει από όλους χαρακτηριστεί "βατή".

Στο δεύτερο τετράμηνο της σεζόν λοιπόν, ο Σίλβα ενεργοποιεί τον Ζντιέλαρ ο οποίος περίπου από το πουθενά αντιμετωπίζεται από όλους σαν βασική επιλογή για τον Ολυμπιακό. Και δεν μιλάμε μόνο για τον Σίλβα, που φαίνεται να τον προτιμάει από τον Κασάμι ως πιο "συγκρατημένο" τακτικά, αλλά και από τους δημοσιογράφους που ξαφνικά γράφουν με άνεση "Ο Κασάμι θα ξεκινήσει λόγω της τιμωρίας του Ζντιέλαρ".
Ο Ζντιέλαρ λοιπόν από το πουθενά λογίζεται από όλους πρώτη επιλογή και ο Κασάμι αντικαταστάτης του. Κι ενώ ο Κοσοβάρος με τις εμφανίσεις του "φωνάζει" πως αυτήν τη στιγμή τουλάχιστον είναι πολύ ανώτερος, ο Σίλβα επιλέγει στο Βέλγιο να ξεκινήσει τον άγουρο Σέρβο.

Ο πιτσιρικάς παίζει, δεν είναι κακός αλλά δεν είναι "Κασάμι". Στα ίδια επίπεδα του "όχι κακός, αλλά όχι και κάτι ιδιαίτερο" κινήθηκαν και αρκετοί ακόμα ποδοσφαιριστές στο Βέλγιο. Και νομοτελειακά, δέχθηκαν ένα γκολ και γνώρισαν την ήττα.
Και πάλι όμως η δυναμικότητα του αντιπάλου, η αμυντική αφέλεια της Άντερλεχτ και η ευρωπαϊκή εμπειρία του Ολυμπιακού φάνταζαν αρκετά για να φέρουν την πρόκριση μέσα σε ένα Καραϊσκάκης στο οποίο έχουν λυγίσει πολύ ισχυρότεροι αντίπαλοι.

Ο Σίλβα στην ρεβάνς επιλέγει να ξαφνιάσει. Μέσα οι από καιρό ανενεργοί Καμπιάσο- Πουλίδο σε ένα σχήμα λίγο πειραγμένο και σίγουρα πιο επιθετικό. Ο Ολυμπιακός δημιουργεί φάσεις αλλά έχει την ατυχία να βρει μπροστά του έναν σταθερότατο Προτό. Ότι του στερεί η τύχη όμως του το επιστρέφει στην φάση του 28', όπου ο διαιτητής "ανακαλύπτει" ένα πέναλτι και το καταλογίζει σε βάρος της Άντερλεχτ. Ο Ολυμπιακός σκοράρει δημιουργεί, βγάζει φάσεις, αλλά ταυτόχρονα αρχίζει και κουράζεται. Ο Πουλίδο χάνει μοναδική ευκαιρία για να κάνει το 2-0 μετά από εξαιρετική συνεργασία με τον Τσόρι και κάπου εκεί η βενζίνη τελειώνει.

Ο Σίλβα για να συμμαζέψει την ομάδα του και να διατηρήσει το εύθραυστο 1-0 βάζει μέσα τον Ζντιέλαρ. Με δύο πλέον μέσους να μην ανεβαίνουν καθόλου, η συνύπαρξη Τσόρι-Φορτούνη μοιάζει πιο δυσλειτουργική από ποτέ και η κατάρρευση έρχεται πολύ φυσιολογικά. Ο Ατσεαμπονγκ βρίσκει ένα παραθυράκι και σκοράρει ένα δύσκολο, τεχνικό γκολ απέναντι σε έναν για ακόμα μία φορά εξαιρετικό Ρομπέρτο.

Ο Ολυμπιακός χάνει μια πρόκριση που στην θεωρεία φάνταζε εύκολη αλλά στην πράξη δεν έγινε ποτέ τέτοια, αποδεικνύοντας ακόμα μία φορά ότι για τις ελληνικές ομάδες, η Ευρώπη είναι πάντα λίγο πιο δύσκολη από όσο έχουμε καταλάβει.


Γιατί αποκλείστηκε ο Ολυμπιακός; Όταν από το πουθενά ο Κασάμι γίνεται αντικαταστάτης του νεαρού και άγουρου Ζντιέλαρ, ο Καμπιάσο εξαφανίζεται σχεδόν μισή σεζόν, για εξτρέμ εμπιστεύεσαι τον μοναδικό επί γης βραζιλιάνο που δεν έχει τεχνική κατάρτιση(Σεμπά) και τον Γενάρη δεν καταδέχεσαι να κάνεις ούτε μισή μεταγραφή, κάπου θα το πληρώσεις. Και το πλήρωσε.

Η ήττα των Πειραιωτών απομακρύνει την χώρα μας ακόμα περισσότερο από τις θέσεις 12 και 13 τις ειδικής κατάταξης της ουέφα και πλέον χάνεται οριστικά για την σεζόν 2017-18 η απευθείας συμμετοχή στους ομίλους του Champion League για τον πρωταθλητή μας.

Η αδυναμία του Ολυμπιακού να προχωρήσει στην Ευρώπη πέρα από τον Φλεβάρη, η ανυπαρξία του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ, η επιπολαιότητα του ΠΑΟΚ και η ανημπόρια των Αστέρα και Ατρόμητου είναι ενδεικτικές της σχέσης του ποδοσφαίρου μας με τις εκτός των συνόρων διοργανώσεις.

Δεν την παίρνουμε όσο πρέπει στα σοβαρά την Ευρώπη. Λες και δεν είμαστε ένα μικρό πρωτάθλημα από τα Βαλκάνια αλλά το Γαλλικό ή το Γερμανικό και ομάδες από χώρες όπως η Ουκρανία η Τσεχία και το Βέλγιο μας φαίνονται "του χεριού μας". Γι αυτό Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ αδυνατούν σε τέσσερα παιχνίδια να κερδίσουν την Καμπάλα. Την τελευταία στην ειδική βαθμολογία της UEFA ομάδα που συμμετείχε φέτος στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Για αυτό ο Ατρόμητος αποκλείεται από ομάδες τύπου Σαράγεβο. Επιμένουμε να υποτιμάμε τους αντιπάλους μας και τιμωρούμαστε ξανά και ξανά χωρίς ποτέ να καταφέρουμε να εμπεδώσουμε το μάθημα που κανείς ποτέ -όπως κι αν λέγεται- δεν θα βαρεθεί να μας διδάσκει.

Μάλλον δεν έχουμε καταλάβει τι σημαίνει για τα ελληνικά σωματεία να συμμετέχουν στα Ευρωπαϊκά Κύπελλα και μάλιστα την ώρα που οι φήμες για δημιουργία κλειστής λίγκας με συμμετοχή μόνο ομάδων από την Big Five της Ευρώπης (Αγγλία, Ισπανία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία) φουντώνουν.

Οι ομάδες μας φαίνονται να χάνουν οριστικά την "μάχη της διαπραγμάτευσης" και η Ευρώπη δείχνει έτοιμη να μας κλείσει τα σύνορα αφήνοντάς μας στην Βαλκανική μας μοναξιά.

Επιμέλεια: Σωτήρης Γεωργίου


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

-->